Fotografie is voor mij niet alleen vastleggen. Het is aanvoelen. Het ritme van een dag begrijpen. Weten wanneer ik dichtbij kom en wanneer ik juist verdwijn.

Ik zie overal licht. In een deuropening, langs een tafel, in hoe iemand net even draait om te luisteren. En ik observeer mensen. Hoe ze elkaar aankijken. Hoe ze stil worden. Hoe ze opeens heel hard lachen. Dat zijn de momenten die je later wilt terughalen.

Als moeder van vier dochters weet ik hoe snel tijd gaat en hoe waardevol juist de momenten tussendoor zijn. Ik lees een ruimte, voel de energie en beweeg mee met een rustige aanwezigheid.

Ik hou van stijlvolle mensen die vergeten dat er een camera is. Die zichzelf durven zijn. Mijn werk is intuïtief en verfijnd.

Op jullie dag ben ik dichtbij, maar nooit in de weg. Ik stuur als het helpt en laat los als het klopt. En door alles heen maak ik een beeldverhaal dat moeiteloos voelt, elegant, eerlijk en helemaal jullie.
Ik zie schoonheid in the in-betweens. In de wind door de haren, handen die elkaar zoeken, en die ene kwetsbare seconde vóór de lach.

Ik geloof niet in perfect. Ik geloof in echt.